O FIRMIE > HISTORIA

Niewiele jest w Polsce i na świecie zakładów poligraficznych o tak bogatej tradycji i historii. Drukarnia została założona w 1870 roku przez Ludwika Gumplowicza, profesora socjologii i prawnika, mieściła się przy ul. Starowiślnej w Krakowie i drukowano w niej krakowski dziennik “Kraj”. W 1875 roku ten niewielki warsztat drukarski odkupił Władysław Ludwik Anczyc – obecny patron drukarni.

Władysław Ludwik Anczyc to bardzo ciekawa postać, podobnie zresztą jak jego przodkowie i potomkowie. Rodzina wywodzi się z Austrii i przybyła do Polski za panowania Augusta II w pierwszej połowie XVIII wieku, kiedy to pradziad Władysława, Johann von Anschitz, otrzymał polskie szlachectwo, herb “Ancuta” i został skarbnikiem brzeskim. Syn Johanna, Jan Anczyc zginął w Powstaniu Kościuszkowskim (1794), a wnuk Zygmunt Anczyc (1783-1855) był znanym aktorem, pisał sztuki teatralne i w latach trzydziestych XIX wieku prowadził Teatr Krakowski.

Jego syn – Władysław Ludwik Anczyc (1823-1883), który z wykształcenia był farmaceutą, ale nigdy nie pracował w tym zawodzie, ponieważ bardziej interesowała go działalność społeczna i polityczna. Brał udział w Powstaniu Krakowskim (1846) i walkach Wiosny Ludów (1848), po których przez rok więziły go władze austriackie. W latach 50-tych był działaczem Towarzystwa Rolniczego, a w latach 60–tych założył i redagował w Warszawie czasopismo “Wędrowiec” oraz tajne czasopisma “Kosynier” i “Partyzant”, wzywające do walki o niepodległość. W. L. Anczyc był również pisarzem i poetą. Napisał kilka dramatów historycznych, które często wystawiano w teatrach jak np. “Chłopi arystokraci”, “Kościuszko pod Racławicami”, a także pieśni patriotyczne, bajki i przedstawienia dla dzieci. W. L. Anczyc był również wielkim miłośnikiem i propagatorem Tatr. W góry chodził z Tytusem Chałubińskim i góralami, a w 1877 roku został wiceprezesem Towarzystwa Tatrzańskiego.

1875 - 1949

W chwili zakupu krakowskiej drukarni przez W. L. Anczyca w 1875 roku, zakład dysponował jedynie dwoma zużytymi maszynami drukarskimi, ale nowy właściciel z zapałem przystąpił do jego modernizacji. Już w 1876 roku zakupił stereotypię, zastosował trójbarwny druk offsetowy, zadbał o jakość druku i piękno typografii. W 1882 roku rozrastający się zakład przeniesiono do nowego lokalu przy ul. Kanoniczej. Władysław Ludwik Anczyc, społecznik i pozytywista, jako pierwszy przedsiębiorca w Krakowie ograniczył czas pracy w zakładzie do 9 godzin dziennie, wprowadził płatne urlopy i fundusz emerytalny.


Po śmierci W. L. Anczyca w 1883 roku drukarnię przejął jego syn, Wacław Zygmunt Anczyc (1866-1938), historyk i działacz społeczny, ale przede wszystkim drukarz specjalista, wykształcony w Lipsku. Za jego czasów drukarnia stała się nowoczesnym zakładem, pierwszym w Galicji, który posiadał linotypy, własną odlewnię czcionek oraz introligatornię. Wydawano i drukowano w niej najwybitniejsze dzieła literatury polskiej, m.in.: “Grażynę” i “Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z ilustracjami W. Kossaka, bibliofilskie druki Towarzystwa Miłośników Sztuki, czasopisma “Życie” i “Sztuka”, a także pocztówki i reprodukcje obrazów.


W 1898 roku Wacław Anczyc zakupił poklasztorny budynek przy ul. Zwierzynieckiej 2 i zaadaptował go do potrzeb drukarni, gdzie po raz pierwszy wdrożono lokomobilę parową jako napęd maszyn drukujących. W 1910 roku Wacław Anczyc założył przy zakładzie zawodową szkołę drukarską oraz księgarnię. W latach 1922 – 1928 roczna produkcja drukarni przekraczała milion egzemplarzy, a jej książki były wielokrotnie nagradzane na wystawach krajowych i zagranicznych. W 1929 roku na Powszechnej Wystawie Krajowej Wacław Anczyc otrzymał Grand Prix za działalność, związaną z podniesieniem sztuki drukarskiej w Polsce.


W tym czasie zakład funkcjonował pod nazwą “Drukarnia W. L. Anczyca i Spółki”, gdyż w 1902 roku Wacław Anczyc wszedł w spółkę z firmą wydawniczą “Gebethner i Wolf” z Warszawy. Kiedy wspólnicy: Robert Wolff, dr. Józef Wolff i Jan Gebethner zmarli, udziały w drukarni objęły w spadku ich żony, zamieszkałe w Warszawie. Faktycznie jednak zakładem przez cały czas kierował Wacław Anczyc. Był on również członkiem krakowskiego Bractwa Kurkowego i jako strzelec zyskał sławę, dzięki upolowaniu w Wiśle krokodyla. Krokodyl faktycznie uciekł z obwoźnego zoo, które akurat gościło w Krakowie, zamieszkał w Wiśle w okolicy wsi Mogiła (dzisiaj dzielnica Krakowa Nowa Huta), pożerał miejscowe gęsi i terroryzował okolicznych mieszkańców. Właśnie Wacławowi Anczycowi udało się go ustrzelić, po czym zwierzę zostało gruntownie przebadane, wypchane i zdeponowane w Polskiej Akademii Umiejętności.

Po śmierci Wacława w 1938 roku, drukarnię przejął jego syn Władysław, doktor polonistyki, muzyk i poligraf. W 1939 roku wybuchła jednak II wojna światowa, Władysław został powołany do wojska, dostał się do niewoli sowieckiej i zginął w Katyniu. Nikt jednak nie wiedział o tym i Władysław Anczyc widnieje w księdze wieczystej drukarni jako jej właściciel jeszcze kilka lat po wojnie. W czasie okupacji drukarnię prowadził szwagier Władysława Anczyca, inż. Hugon Trzebicki ożeniony z jego siostrą, Zofią. Obok oficjalnej produkcji, na jaką pozwalali Niemcy, zakład drukował również podziemne ulotki, fałszywe dokumenty i kartki żywnościowe. Wiedziała o tym cała załoga, ale nikt nie zdradził. Wielu pracowników drukarni zginęło na froncie lub w czasie walk ruchu oporu.

Wiosną 1945 roku, tuż po zakończeniu okupacji pełną parą ruszyła produkcja książek w języku polskim. Drukowano powieści, bajki dla dzieci, słowniki i elementarze do nauki j. polskiego. Nawiązano współpracę z wieloma wydawnictwami, m.in. z Państwowym Instytutem Wydawniczym.

1949-1994

W maju 1949 roku zakład został przejęty na własność Państwa na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z 30 stycznia 1947 roku o upaństwowieniu przedsiębiorstw. Dotychczasowym właścicielom odebrano zarówno nieruchomość przy ul. Zwierzynieckiej, jak i prowadzoną przez nich działalność. Drukarnia funkcjonowała początkowo w ramach Krakowskich Zakładów Graficznych jako zakład nr 17, a od 1951 roku jako samodzielne przedsiębiorstwo pod nazwą “Drukarnia Wydawnicza w Krakowie, P.P.”. Nastąpił okres poważnego rozwoju zakładu: zwiększono zatrudnienie, odnowiono i poszerzono park maszynowy m.in. o falcerki, krajarki i niciarki, wdrożono maszyny wklęsłodrukowe, na których drukowano popularne tygodniki, takie jak “Przekrój”, “Miś” i “Płomyczek”.

W 1957 roku przy ul. Wadowickiej 8 w Krakowie rozpoczęto budowę nowych hal produkcyjnych o powierzchni 35 tysięcy m2, przeznaczonych dla Drukarni Wydawniczej. Budowa zakładu trwała 12 lat i produkcja została do niego przeniesiona dopiero w 1968 roku. Uroczyste otwarcie nowych budynków i uruchomienie pierwszej linii produkcyjnej odbyło się w czerwcu 1969 roku, podczas ogólnopolskich obchodów Dnia Drukarza. Stary budynek drukarni przy ul. Zwierzynieckiej został zburzony, a zabytkowe wyposażenie zniszczone. Zaginęła również większość dokumentacji oraz książki, wydrukowane w Drukarni Anczyca w XIX i pierwszej połowie XX wieku.

Lata 70-te XX. wieku w historii drukarni to stałe poszerzanie wydziałów produkcyjnych, wzrost produkcji do ok. 12 milionów książek rocznie, wzrost zatrudnienia do 1500 osób (1973), likwidacja techniki druku typograficznego, którą zastąpił offset, liczne nagrody za osiągnięcia ilościowe i jakościowe w produkcji. Drukarnia Wydawnicza stała się jednym z największych i najważniejszych zakładów poligraficznych w kraju. Była również jedynym zakładem w Polsce, w którym wprowadzono technologię druku fleksograficznego do produkcji opakowań oraz jednym z nielicznych, który wykonywał produkcję na eksport. Do Drukarni Wydawniczej został włączony wydział chemigrafii i rotograwiury Drukarni Narodowej, a następnie załoga Drukarni Prasowej i Zakładu nr 4 Krakowskich Zakładów Graficznych.

W 1981 roku drukarnia powróciła do swych przedwojennych korzeni, zmieniając nazwę na “Drukarnia Wydawnicza im. Władysława Ludwika Anczyca” (zarządzenie Ministra Kultury i Sztuki nr 30 z dnia 14.11.1981).

1994-2010

Lata 90-te XX. wieku to okres restrukturyzacji i dostosowania firmy do reguł gospodarki rynkowej. W 1994 roku zapadła decyzja o zgłoszeniu drukarni do Programu Powszechnej Prywatyzacji. Zakład został przekształcony w Jednoosobową Spółkę Skarbu Państwa, a następnie jego akcje wniesiono do III Narodowego Funduszu Inwestycyjnego. Zredukowano zatrudnienie do 350 osób, sprzedano zbędne nieruchomości i odzyskano pełną płynność finansową. Rozpoczęła się również modernizacja parku maszynowego. W 1997 roku drukarnia zakupiła najnowocześniejszą w tym czasie linię do oprawy złożonej Kolbus Compact 2041 oraz czterokolorową, półformatową maszynę drukującą Roland 304 HOB. W tym samym roku Drukarnia Anczyca została nagrodzona przez NFI za skuteczną restrukturyzację i osiągnięcie dobrych wyników ekonomiczno-finansowych, a w 1998 roku zdobyła trzy główne nagrody “Złotego Gryfa”, przyznane przez Polską Izbę Druku za jakość i kontynuowanie najlepszych wzorców w produkcji poligraficznej. Proces zmian właścicielskich drukarni kontynuowano na przełomie XX i XXI wieku. W 2000 roku większościowy pakiet akcji spółki zakupiła firma BUMA SYSTEM, a we wrześniu 2001 roku 100% akcji Drukarni Wydawniczej zakupiła spółka, należąca do Grupy KCI – prywatnego funduszu inwestycyjnego o zasięgu ogólnopolskim. W listopadzie 2001 roku zmieniono siedzibę.

2010-2012

W roku 2010 dotychczasowy akcjonariusz Grupa KCI sprzedał udziały Andrzejowi Janickiemu i inwestorowi finansowemu. Drukarnia obecnie mieści się na terenie Parku Technologicznego Krowodrza przy ul. Wrocławskiej 53 w Krakowie. W roku 2011 Drukarnia ponownie została wyróżniona nagrodą „Złotego Gryfa" za wykonanie książki dla Wydawnictwa WAB. Drukarnia Wydawnicza zatrudnia obecnie około 50 osób, nieustannie się modernizuje i wdraża nowoczesne rozwiązania w zakresie produkcji, kontroli jakości i marketingu.


oferta
produkty
rodzaje okładek
rodzaje uszlachetnień
rodzaje dodatków
druk cyfrowy
usługi dodatkowe
przykłady realizacji
rodzaje papieru i druku

poradnik
formaty plików
wymogi techniczne
wydruki wzorcowe
CtP
raster i liniatura
postscript

o firmie
historia firmy
nagrody i certyfikaty
park maszynowy

kontakt
mapa strony
pomoc